روانشناسان از بازی کودکان چه می فهمند؟

با دقت در بازی کودک خود می توانید کودکتان را ارزیابی کنید:

کودک در بازی های گروهی نیز با مفاهیمی چون همکاری، مشارکت و رعایت نوبت و مقررات، صبر و شکیبایی آشنا می شود.

پس بازی راهی برای ابراز وجود کودک است و ما با دقت در بازی های او می تواانیم به دیدگاهش درباره خودش، اطرافیان و محیط پیرامونش پی ببریم.

کودک افسرده چگونه بازی می کند؟

کودک افسرده را با 2 علامت مهم می توانیم شناسایی کنیم؛ این کودکان بیشتر ساعت های روز غمگین و گوشه گیر هستند، به بهانه های مختلف از بازی با همسالان خودداری می کنند و حتی ممکن است دردهای جسمانی ماند دل درد و سردرد را برای فاصله گرفتن از همسن و سالان و بازی نکردن با آنها بهانه کنند.  نشانه دوم، لذت نبردن از کارها و بازی هایی است که معمولاً کودکان همسن و سال از آن لذت می برند یا اینکه قبلا خودشان از انجام آنها لذت می برده اند ولی در حال حاضر هیچ تمایل و علاقه ای به انجام آن ندارند.  کودک افسرده را هیچ کاری خوشحال نمی کند.  این کودکان انرژی و انگیزه ای برای پرداختن به بازی های پرتحرک و پرجنب و جوش ندارند و معمولاً حتی اگر تمایلی به بازی نشان دهند، بازی های آرام و بی سرو صدا را ترجیح می دهند.  مثلاً دختر بچه ای که علائم افسردگی دارد، ممکن است ساعت ها تنهایی با عروسکش حرف بزند و سعی در دلداری دادن و یا حمایت از او که غمگین و تنهاست داشته باشد.

 

کودک مضطرب چگونه بازی می کند؟

کودکان مضطرب معمولاً نمی توانند تمرکز کنند و نگرانی، ترس و راهبردهایی که باید برای مقابله با آنها داشته باشند، میزان زیادی از انرژی شان را هدر می دهد.  از طرف دیگر، این کودکان معمولاً خواب راحت و آرامی ندارند، بنابراین انرژی خود را هنگام بازی زودتر از همسن و سالانشان از دست می دهند.  کودک مضطرب معمولاً از بازی های جدید که با آنها آشنایی ندارد استقبال نمی کند زیرا از اینکه نمی داند چگونه باید آن را انجام دهد، مضطرب می شود در واقع، این کودکان نمی توانند ابهام را تحمل کنند و همیشه نگرانند مرتکب اشتباهی شوند و در مورد آنها قضاوت شود این کودکان اعتماد به نفس پایینی دارند و در بازی ها دوست دارند که جای دیگری باشند.  در بازی ها معمولاً رهبر نمی شوند و از اینکه مسئولیت هدایت بازی را بر عهده بگیرند، اجتناب می کنند.

کودک پرخاشگر چگونه بازی می کند؟

پرخاشگری انواع مختلفی دارد؛ مثلا می تواند از نوع بدنی باشد مثل زدن، گاز گرفتن و یا لفظی باشد مثل فریاد زدن و تحقیر کردن یا اینکه به صورت تجاوز به حقوق دیگران و زورگویی خود را نشان دهد نکته مهم این است که گاهی والدین رفتارهای پرخاشگرانه ای را اصولاً پرخاشگری تلقی نمی کنند یاحتی تشویق می کنند؛ مثلاً وقتی کودک به زور و یا کتک اسباب بازی را از کودک دیگری می گیرد، این رفتار را با عرضه بودن تلقی و تشویق میکنند.  مسلماً یکی از دلایل بسیار مهم پرخاشگری در کودکان یادگیری است؛ کودکانی که در زندگی خودالگوهای رفتاری پرخاشگرانه داشته اند، مثل پدر یا مادری که خلقی عصبانی و پرخاشگر دارند، پرخاشگری را یاد خواهند گرفت و این یادگیری در بازی های آنها نمود خواهد داشت.  این کودکان اسباب بازی ها را پرتاب می کنند و از آنها درست استفاده نمی کنند و به آنها آسیب می رسانند یا هنگام بازی کردن نقش، به عروسک ها و شخصیت های بازی ناسزا می گویند و آنها را کتک می زنند یا تمسخر و تحقیر می کنند.

کودک بی اعتماد به نفس یا خجالتی چگونه بازی می کند؟

این کودکان تا جایی که بتوانند از جمع کناره گیری می کنند و هنگام بازی با همسالانشان مطیع و گوش به فرمان هستند.  دیگران معمولاً از آنها سوء استفاده یا مسخره شان می کنند و هنگام بازی های گروهی معمولاً انتخاب نمی شوند.  این کودکان گاهی برای جبران احساس بدی که نسبت به خود دارند، رفتارهای متناقضی بروز می دهند و با دیگران یا اسباب بازی هایشان با خشونت رفتار می کنند؛ مثلاً از همسن و سال های خود با اهانت یاد می کنند یا دیگران را سرزنش می کنند.  این کودکان وقتی در بازی های جمعی چیزی را نمی فهمند، مثلاً متوجه قسمتی از قوانین بازی نمی شوند، نمی پرسند زیرا می ترسند که دیگران آنها را کودن و احمق فرض کنند.

از دکتر بپرسید

آواتار
  عضویت در این بحث  
اطلاع‌رسانی از